نجمه
 
نويسندگان

يكدم به خود مي‌خواني و يكدم ز خود مي‌راني‌ام
دانم كه با اين بي كسي از درد مي‌ميراني‌ام
نام ترا اي نازنين از روز اول در زمين
پروردگار مهربان حك كرده بر پيشانيم
انديشه از بي‌باكي‌ام خو كرده با چالاكي‌ام
دررقص مي‌آيد جنون هنگام دست افشانيي ام
صد لاله را بو كرده‌ام با غنچه‌ها خو كرده‌ام
اما به دور از اينهمه با عشق دلبر فاني‌ام
بعد از هزاران آرزو ،بعد از فراوان جستجو
در اين تمنا مانده‌ام كي در برت بنشاني‌ام
من نه امير عشقم ونه بيكس و زنداني‌ام
ويرانه‌ام ويرانه‌ام آباد كن ويراني‌ام

[ چهارشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۸٥ ] [ ۱٢:۳٦ ‎ق.ظ ] [ امیر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

صفحات اختصاصی
امکانات وب
RSS Feed





دريافت کدهاي جاوا براي وبلاگ شما